Parafia pw. Przemienienia Pańskiego i św. Doroty — Trzcinica

Zarys historyczny

Trzcinica leżąca na szlaku Biecz – Jasło nad Ropą jest jedną z najstarszych osad w tym rejonie. Tutaj jest najdalej wysunięta granica osadnictwa basenu morza śródziemnego. W najwcześniejszych okresach kształtowania się Państwa Polskiego istniał tutaj gród słowiański. Wieś wchodziła w skład ziemi bieckiej województwa krakowskiego jako wieś królewska. Jan Długosz w „Liber beneficiorum” wspomina Trzcinicę z racji istnienia tu kościoła. Stąd daty 1376, 1395, 1399 – świadczą o jego istnieniu i być może o parafii. W świetle prac konserwatorskich z lat 1995 – 1997 drewniany kościół w Trzcinicy uznaje się za budowlę reprezentującą najstarszy wariant konstrukcyjny w obrębie drewnianych świątyń zrębowych. Poczynione obserwacje dają asumpt do wysunięcia tezy, iż kościół trzcinicki jest prawdopodobnie pierwszym kościołem wzniesionym w Trzcinicy, wymienianym już przez Długosza w II połowie XVI w. Wewnątrz tej świątyni odkryto z XVI w. polichromię. Od 1646 r. w Kronice Parafialnej istnieje stały zapis kapłanów pracujących w parafii. Lista obejmuje 52 proboszczów. Drugi kościół parafialny w historii parafii został zbudowany w latach 1984 – 1987. Uroczystego poświęcenia kościoła p.w. Przemienia Pańskiego dokonał bp Ignacy Tokarczuk, Ordynariusz Przemyski, 11.11.1987 r.